Lieve mensen,

het is een zware maar onvergetelijke tocht geweest.
Bedankt voor de post, telefoontjes en de reacties op de site. Deze zijn voor ons een steun geweest om verder te gaan. Ook de mensen die ons bezochten en voor ons gezorgd hebben, het was allemaal hartstikke fijn.
Ik ben blij dat ik weer thuis ben. Want drie maanden van huis is toch een lange tijd.

Heel veel liefs, Lenie.

Lieve Familie, Vrienden en Kennissen.

Ik wil jullie even persoonlijk bedanken voor alle steun die we van jullie mochten ontvangen.
Voor mij was het een onvergetelijke tocht die mij innerlijk heel veel goeds heeft gebracht.
Mijn wens is uitgekomen!

Heel veel liefs, groetjes Loes.

Dinsdagmorgen om negen uur zijn we met z’n vieren in Santiago de Compostela op de trein gestapt. Ad, Frans en wij tweexebn. De reis gaat langs de route die we gelopen hebben, en nu pas gaan we beseffen hoever we eigenlijk wel gelopen hebben. De hele dag zitten we in de trein door het noorden van Spanje. En onderweg zien we afentoe nog pelgrims lopen. ‘s Avonds om half tien komen we aan aan de Spaanse grens. Waar we moeten overstappen op de nachttrein naar Parijs. In die trein kunnen we meteen in ons bed kruipen want in de slaapcoupe zijn alleen maar bedden. Dus het bed in……… en we zijn gauw genoeg in slaap gevallen. Om zeven uur worden we wakker als de trein Parijs binnen rijdt. We moeten dan nog vlug doen om de trein te verlaten. Vanaf hier besluiten we om een taxi te nemen naar La Gare du Nord. Het kan ook met de Metro maar dit lijkt ons niet zo moeilijk, we hoeven niet te zoeken.

Om negen uur met de Thalys naar Luik, en vandaar de stoptrein naar Maastricht. Waar we om tien voor een aankomen. Hier worden we opgewacht door ons pap, ons mam, Marian, Willeke, Janneke, Geertje en Chris. We zijn blij dat we elkaar weer zien……………. Hier nemen we ook afscheid van Ad en Frans, de laatste gaat door met de trein naar Eindhoven. en Ad neemt de bus naar huis. Wat we in tachtig dagen gelopen hebben, doen we in achtentwintig uren weer terug.

We hebben met een man of acht een hele etage afgehuurd van een woonhuis. Ieder heeft z’n eigen kamer, alleen hebben we een gezamelijke doucheruimte en een gezamelijke keuken. Maar koken doen we hier toch niet. Want een pelgrimsmenu kost hier in een restaurant maar zes euro.

Frans is vandaag met de bus naar Fisterra om daar te gaan kijken of de atlantische oceaan er nog ligt.
Wij doen de was en willen nog wat inkopen gaan doen. Dus biedt Ad aan om onze was optehangen als ie gewassen is. En dat heeft ie netjes gedaan de goeierd.

Ook zijn we nog naar de kathedraal geweest en zijn achter het altaar door gegaan om het beeld van Jacobus te omarmen. (daar krijg je nieuwe energie van………)
Verder hebben we op een terrasje gezeten en we zien mensen binnenkomen die we in Frankrijk nog ontmoet hebben. Dat is dan ook wel weer leuk.

Vanmiddag gaan we weer onze rugzak inpakken. We hebben net ut gevoel of we morgen op schoolreisje gaan…………. Spannend. We zijn blij dat we toch met de trein naar huis gaan.

Ook zijn we nog even in het internetcafe geweest. Het is ontroerend om alle reacties te lezen.
Maar het is te warm dus hebben we er gauw een punt achter gezet de rest lezen we thuis wel over en over en over………….

De refugio’s liggen allemaal aan de rand van de stad. Dus hebben we hier een kamer voor drie nachten in het centrum genomen. Nu zitten we overal dichtbij. Hoeven we niet meer zo ver te lopen…………

We zijn gisterenmiddag nog in de kathedraal geweest, en hebben onze hand in de zuil gelegd waar alle pelgrims door de eeuwen heen dat ook gedaan hebben. Achter het beeld van Jacobus zijn we nog niet geweest want het was te druk.

Ook hebben we onze Compostellaat ( ‘n soort getuigenschrift) opgehaald, hiervoor moesten we onze stempelkaart laten zien als bewijs dat we de route helemaal gelopen hebben.

Daarna zijn we naar het station gegaan en hebben we de treinkaartjes geregeld voor onze terugreis.
Dinsdag morgen vertrekken we samen met Ad en Frans uit Santiago de Compostela, dan hebben we ‘s avonds vanaf de Spaanse grens de nachttrein naar Parijs en woensdagmorgen de TGV naar Luik. We worden opgehaald zodat we het laatste stukje met de auto doen.

Vanmiddag om twaalf uur is de pelgrimsmis hier in Santiago met het zwieren van het wierookvat (Botafumeiro). Daar gaan we zeker naar toe. Zakdoekjes meenemen…………..
Ook gaan we vanmiddag een internetcafe opzoeken. We zijn benieuwd wat we te lezen krijgen.

Vandaag de laatste etappe. We zijn om zes uur aangelopen, eerst even langs de pinautomaat voor wat geld. En daarna op naar ons einddoel "Santiago de Compostela". Van onderweg valt niet veel te vertellen we zijn met andere dingen bezig. De emotiedrempel ligt bij iedereen laag. Het doet je al iets als je de kathedraal van Santiago in de verte al ziet liggen. Om elf uur staan we voor de kathedraal. We moeten even poseren voor de mensen die ons op de web-cam willen zien. Het is een emotioneel gebeuren we hebben wel een half uur staan snotterren. En ook pelgrims die al eerder zijn gearriveerd, die aan komen lopen om ons te feliciteren. Dan zie je weer allerlei nationaliteiten, waar we onderweg mee zijn opgewandeld of die we ergens gesproken hebben.

De kathedraal van Santiago de Compostela

Nu moeten we een slaapplaats gaan zoeken voor drie nachten……………… Wordt vervolgd, als we weer kontakt opnemen met het thuisfront………… Het is weer heet vandaag, we zijn blij dat we er zijn.

Gisterenavond zijn we gezellig met een grote groep gaan eten (Nederlanders, Fransen en een Belg). Vanmorgen om zes uur aangelopen. Vanmiddag om halftwaalf was het al 34xb0 C. En die hitte breekt je de nek……. Vandaag lopen we weer door het glooiende boerenland met talrijke beekdalen. De beken moeten we oversteken over oude bruggetjes of loopplanken. De opvallende horreos (opslagplaatsen voor mais) zijn kenmerkend voor dit gedeelte van noordwest Spanje.

Horreo: opslagplaats voor mais

We hebben vandaag drieendertig kilometer gelopen. en zijn nu aangekomen in Pedrouzo Acra, waar we overnachten in een refugio van de overheid. Morgen lopen we naar Santiago (nog maar 20 km). We denken daar aan te komen tussen elf uur en halftwaalf…………….. Dus kijken op de webcam van Santiago de Compostela.

We zaten gisteren in Portomarin op een terrasje toen kwam Frans Krxfcter aangelopen, dit is een pelgrim die ook uit Nederland is vertrokken en die we al een paar keer zijn tegengekomen onderweg. We hebben besloten om met z’n driexebn verder te lopen naar Santiago de Compostela, dan hoeft hij de binnenkomst in Santiago niet alleen te doen en wij ook niet. Dus vandaag gaan we na een goed ontbijt richting Melide…………….. Het is warm vandaag wel dertig graden, en dat maakt de tocht wel zwaar. Het eerste gedeelte gaat over een bergrug met graniet rotsen en heide (de bergen in de verte zijn helemaal paars gekleurd), en het tweede deel is glooiend boerenland.

Zo wordt de route aangegeven

Onderweg is het nog steeds genieten, het was vandaag een prachtige route. Op het laatst hadden we het alle drie wel gehad en we hebben een slaapplaats gevonden in Melide in een herberg van de overheid ( 130 slaapplaatsen). Het is nu nog ruim vijftig kilometer te gaan. Morgen doen we er nog zo’n dertig en zaterdag de laatste twintig. Morgen lopen we weer vroeg aan om de warmte voor te blijven………………

Vanmorgen aangelopen richting Sarria waar ons laatste poste restante adres is. De route gaat over groene heuvels, door boeren dorpen en over de pas Alto de Riocabo, waar we een prachtig uitzicht hebben.
We hebben vandaag weer veel post ontvangen.

De post vlug in de rugzak, want die lezen we vanavond, en weer verder gewandeld. Omdat het eerste stuk negentien kilometer is doen we verder.
We zijn doorgelopen naar Portomarin. Het tweede deel van vandaag was best pittig (BOBA). Steile klimmen en dalen het ging maar op en neer. We zijn door veel kleine dorpjes en gehuchten gewandeld. En overal lopen de koeien los.

In Portomarin is de refugio vol, en dus worden we doorverwezen naar een noodlokaal in een oude school aan de overkant. Hier staan stapelbedden, maar we slapen hier alleen maar.

Hier in dit dorp staat een bord: “Santiago 90 km” .
Dus ik denk dat we zaterdagmiddag aankomen.

De tocht van vandaag was niet zo zwaar dan een paar dagen geleden. Maar de klim naar O Cebreiro is toch wel pittig. Het is lekker wandelweer en in de bergen hebben we onze trui nog aan. We zijn vandaag door een weiland gelopen waar koeien stonden met van die krulhoorns. Maar toen we dichterbij kwamen zagen we dat er ook een paar stieren tussen stonden, en die kwamen op ons af zodat wij het op een lopen hebben gezet om die beesten voor te blijven. voor ons liep ook een Franse Belg die toen ook maar vaart maakte……… we zijn er toch goed vanaf gekomen.

Dit is wat we vandaag zijn tegengekomen

Voorbij O Cebreiro ging de weg weer omlaag en liepen we in een dichte mist, die blijkbaar de berg niet over kon komen. We slapen weer in een refugio in Triacastele. Want voor Triacastele in de weilanden staan twee moderne blokken en dat is dan de refugio van de gemeente. Maar we moesten nog wat boodschappen doen en zijn toen maar doorgelopen naar de stad, en we hebben daar een slaapplaats gevonden. Morgen gaan we langs ons laatste postadres kijken of er al/nog wat post voor ons ligt………. Nog 137 km.